Hatırladınızmı arkadaşlar bu reklamı, amma dilimize dolanmıştı zamanında. Yoktu o zamanlar böyle süper marketler, hiper marketler, köşe başı bakkalı can simidimizdi. Öyle çeşit çeşit model de yoktu. Petibör, kedi dili, kraker, para kraker, çokomel, titpitip sakız, arab bacı sakız, küçük plastiklerde leblebi tozu, en büyük zevklerimdi.
Ertesi günü hint filmi anlatılırdı, "fillerin aşkı" anlatırken bile ağlardı annem, " siz gitmediniz mi" hadiii akşama gitmeyen komşularla tekrar gidilirdi. Emel sayın, filiz akın, tarık akan, ayhan ışık, ve tabbiki belgin doruk serisi filmler favorimizdi. Hele her genç kızın yastğının altındadır "Tarık Akan" Kartpostalları.
OOOfff off ne günlerdi beee...Siz ne dersiniz bilmiyorum ama ben özlüyorum o günleri...
Keşke zaman bu kadar çabuk geçmeseydi, keşke teknoloji bu kadar ilerlemesydi de, o siyah beyaz tv da kavgasız kansız gürültüsüz, "küçük kadınları" seyretseydik, o zamanlar Derya Baykal oyunuyordu ilk yerli versiyonunda. Daha bi masumdu insanlar, daha bi sakindi ortalık, yoktu böyle türban, dinli, dinsiz ayrımı, yoktu böyle kürt türk ayrımı, anarşi vardı ama, onun bile bir edebi vardı...
Bayramları bir başkaydı, heyecan doluydu, sabaha kadar bayram diye uyumaz, hakkatten baş ucuma koyardım ayakkabıları, çünkü bilirdim ki bir daha ki seneye bayrama alıncaktı yenisi. Şimdi çocukların sabah akşam değişik giydiği çeşitler yoktu, el öpmek, şeker toplamak, nasılda anlatılmaz heyecan verirdi bize, hususi torbalar hazırlardık bayram öncesi...Neyse eskilere gittik iyi oldu da, şimdi ki hazıra konan hayatı gördükçe o günlerin kıymetini daha iyi anlıyorum, sizlerinde hatırladığı varsa eski günlerden bir kaç kelime bekliyoruz efenim...
Kayıtlar
7 Fikir var:
Gittikçe kirlenen dünyada masumiyeti arama çalışmaları mı acaba bizimkisi?Paylaşımın için teşekkürler.Deniz kokulu,Karşıyaka'dan selamlar...
Şemsiye şeklinde ucuz çikolatalar vardı, kimbilir hangi merdiven altlarında üretilmiş ama bayıla bayıla yerdik. Bir de (İzmirliler için) Çınarlı Meslek Lisesinin radyo yayını vardı. İlk aklıma gelenler bunlar. Çok güzel bir nostalji yaşattınız bana, sağolun:))
Bende leblebi tozunu bilirim :) Es kaza yerken nefes alırsanız vay halinize. Birde bizim okulun orada gene toz vardı ama ekşimi eşki o neydi hatırlayamıyorum işkence çeke çeke onu yerdim...:)
Ahh ah hep eski zamanlara hep çocukluğuna özlem duyuyor insan, daha güzel geliyor eskiye geçmişe dair ne varsa... duygulandıran bir paylaşım...
Ne güzel:)Nostalji oldu arkadaşım.
Sevgiler:)
Sevgili Coletta, aynen öyle, çok güzel bir tespit, sevgiler selamlar.
insan büyüdükçe geçmişindeki herşey güzel gelmeye başlıyor. hatta en sıkıntılı anlar bile. insanın doğası bu. ha bir de keşke şu yazı karakterlerini biraz daha koyu bir renk yapsanız. vallahi şaşı oldum okumaya çalışırken.
Yorum Gönder